Akciğerleri çevreleyen boşlukta anormal hava birikimini ifade eder. Akciğerler ile göğüs duvarı arasında hava bulunması, akciğerlerin normal şekilde şişmesini önleyerek nefes almada zorluk, solunum hızında artış, göğüs ağrısı ve muhtemelen akciğer çökmesine neden olur.

Pnömotoraksın göğüs travması, altta yatan akciğer hastalığı ve göğüste aşırı basınç gibi birkaç olası nedeni vardır. Bazen neden bilinmemektedir.

Pnömotoraks üç farklı şekilde ortaya çıkabilir.

Travmatik pnömotoraks: Araba çarpması veya köpek ısırması gibi yaralanmalar sonucu göğüs duvarı veya akciğerde oluşan hasar.

İatrojenik pnömotoraks: Veterinerlik prosedürü sonucu alt solunum yollarında (trakea, bronşlar ve akciğerler dahil) veya vücut duvarında oluşan hasar.

Spontan pnömotoraks: Akciğer dokusu hastalık nedeniyle aşırı hasar görür ve hava kaçağına neden olur.

Travmatik Pnömotoraks

Travmatik bir pnömotoraks ile, genellikle yakın zamanda travma olduğuna dair kanıtlar vardır. Göğüs duvarında belirgin bir hasar varsa, açık bir pnömotoraksı teşhis etmek kolaydır. Bu köpekler hızlı nefes alma, nefes alma zorluğu ile gelir ve solunum sıkıntısı yaşayabilirler.

Travmatik pnömotoraksın nedenleri çeşitli olabilir ve şunları içerir:

1. Küt travma (bir arabanın çarpması gibi)
2. Göğüs boşluğuna nüfuz eden göğüs yaralanmaları
3. Göğüste cerrahi kesi (göğüs boşluğuna planlı ve kontrollü travma)
4. Nefes borusuna (trakea) travma
5. Akciğer hastalığı
6. Yabancı cisim göçü (vücut dokuları arasında göç eden bir ot sapı gibi)

Spontan Pnömotoraks

Spontan pnömotoraksta, hava akciğerlerden veya büyük hava yollarından sızar ve herhangi bir travma olmaksızın akciğerlerin dışındaki göğüs boşluğunda birikir. Spontan pnömotoraks büyük, derin göğüslü köpeklerde daha yaygındır. Sibirya kurdu alışılmadık derecede hassas olabilir.

Spontan pnömotoraks geliştiren köpeklerde daha önce akciğer hastalığı belirtileri olabilir veya olmayabilir. Durum yavaş ve ilerleyici bir başlangıç ​​gösterebilir ancak tipik olarak akciğerlerin dışında kalan ve akciğerlerin nefes almak için düzgün bir şekilde genişlemesini engelleyen havayı telafi etme yeteneğinin aniden kaybolmasıdır. Spontan pnömotoraksın belirtileri travmatik pnömotoraksın belirtileriyle aynıdır; ancak nedenleri oldukça farklıdır.

Spontan pnömotoraksın nedenleri akciğerlerden kaynaklanır. Altta yatan akciğer hastalığı yoksa, bu duruma primer spontan pnömotoraks denir. En yaygın neden, akciğerlerdeki hava boşluklarının genişlemesi ve havanın içeri girebilmesi (inhalasyonda) ancak dışarı çıkamaması (ekshalasyonda) durumudur. Buna “bülöz amfizem” denir.

Sekonder spontan pnömotoraks, akciğer kanseri, akciğer apseleri, kalp kurdu hastalığı, inflamatuar hava yolu hastalığı, alerjik bronşit, trakea rüptürü, yabancı cisim göçü, şiddetli zatürre, akciğer kurtları veya parazitleri veya mantar enfeksiyonunun neden olduğu akciğer nodülleri gibi altta yatan akciğer hastalıklarından kaynaklanır.

Tedavi

Pnömotoraksın kesin tedavisi altta yatan nedene bağlıdır. Köpek solunum sıkıntısı çekiyorsa, tedavinin bir kısmı akciğerlerin genişlemesine izin vermek için göğüs boşluğunun içinden havanın çıkarılmasını içerir. Oksijen tedavisi genellikle köpek sabitlenene kadar sağlanır.

Göğüs duvarında önemli bir defekt varsa, köpek stabil hale geldiğinde ve dokulara yeterli oksijen gittiğinde ameliyat gerekecektir. Akciğerin herhangi bir travmatik yırtığı dikilerek kapatılabilir.

The post Pnömotoraks appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.

Ayak veya patilerin iltihaplanmasını tanımlamak için kullanılır. Köpeklerde sık kedilerde nadir görülür.

Sebepleri

• Bakteri, maya, mantar ve parazitler
• Atopik dermatit, mevsimsel alerjiler, gıda hassasiyeti ve alerjik kontakt dermatit gibi alerjik hastalıklar
• Pemfigus foliaceus ve sistemik lupus eritematozus gibi bağışıklık aracılı hastalıklar
• Hipotiroidizm, hiperadrenokortisizm (Cushing hastalığı) ve hepatokütanöz sendromu da dahil olmak üzere hormonal veya metabolik hastalıklar
• Skuamöz hücreli karsinom, melanom ve mast hücreli tümör dahil tümörler
• Tahriş edici kontakt dermatit, yani travma, aşırı egzersiz veya sert yüzeylerde koşma, tırnak makası yanığı veya kıymık gibi cildin yabancı cisimleri

Klinik Görünüm

– Ayaklar ve pençeler genellikle kırmızı (iltihaplı) ve şişkindir. Nodüller (yumrular) veya mantar lezyonları (kerionlar), ülserler veya lezyonlardan akıntı (irin) olabilir. Genellikle tüy dökülmesi olur ve köpek sürekli olarak ayakları yalayabilir.

– Ayaklar iltihaplıdır ve şişlik olabilir. Kaşıntı, en sık etkilenen patilerin üst kısımlarıyla ilgili sürekli bir sorundur. Genellikle tükürük pigmentlerinden veya maya aşırı büyümesinden kaynaklanan kürkte kırmızımsı kahverengi lekelenme vardır. Temas pododermatitisi (tehlikeli bir madde üzerinde yürüme veya temas etme) vakalarında, genellikle patilerin alt kısımları etkilenir, ancak tüm pati etkilenebilir.

– En yaygın klinik belirtiler kabuklar (scabs) ve ara sıra kabarcıklarla ülserasyonlardır. Genellikle dört ayak da etkilenir, özellikle ayak tabanları ve tırnak yatakları. Dokuların aşırı koyulaşması ve erosif (ülsere) lezyonlarla kalınlaşmış, kabuklu ayak tabanları, özellikle pemfigus foliaceus vakalarında mevcut olabilir.

– Lezyonlar genellikle sekonder cilt enfeksiyonlarından kaynaklanır ve püstüller, kızarıklık ve iltihaplanma içerir.

– Genellikle sadece bir ayak etkilenir ve bir nodül veya bir veya daha fazla ülser olabilir. Tırnak yatağının skuamöz hücreli karsinomunda birden fazla ayak etkilenebilir.

Tedavi

Pododermatitin çok sayıda potansiyel nedeni olabileceğinden, tedavi planı geliştirebilmek için spesifik bir tanıya ihtiyaç vardır.

Altta yatan neden belirlendikten sonra, tedavi bu nedene yönelik olacaktır. Pododermatitin alerjik veya bağışıklık aracılı bir nedeni varsa, durumun iyileştirilemeyeceğini unutmamak önemlidir. Bu vakalarda, tedavi hedefi klinik belirtileri ve tekrarları en aza indirmektir.

Tedaviler, sekonder bakteriyel ve maya enfeksiyonları için şampuan yıkama, ayak banyosu veya mendil gibi topikal tedaviyi içerebilir. Daha şiddetli vakalarda oral antibiyotikler ve antifungal ilaçlar gerekebilir.

Tedavide yetersiz kalınırsa immunsüpresifler kullanılabilir.

The post Pododermatit appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.

Son yıllarda sağlık dünyasında giderek daha fazla ilgi çeken bir konu olan probiyoterapi, probiyotiklerin tıbbi ve önleyici amaçlarla kullanımını ifade eder. Hem insanlar hem de hayvanlar için faydaları kanıtlanan bu tedavi yöntemi, sindirim sistemi sağlığını desteklemekle kalmaz, aynı zamanda bağışıklık sistemini güçlendirir ve çeşitli hastalıkların önlenmesinde de rol oynar. Bu yazıda, probiyoterapi kavramını, probiyotiklerin işleyişini ve bu tedavinin klinik faydalarını ayrıntılı olarak ele alacağız.

Probiyotik ve Prebiyotik Nedir?

Probiyotikler, bağırsak florasında yer alan yararlı mikroorganizmalar olup, sindirim sistemi sağlığını desteklemek amacıyla kullanılan canlı bakteriler ve mayalardır. Bu mikroorganizmalar, sindirime yardımcı olur, patojenlerle mücadele eder ve bağırsak dengesini koruyarak bağışıklık sistemini güçlendirir. Probiyotikler genellikle yoğurt, kefir gibi fermente gıdalarda doğal olarak bulunur, ancak aynı zamanda takviye formunda da alınabilir.

Prebiyotikler ise probiyotiklerin büyümesini ve çoğalmasını destekleyen, sindirilemeyen gıda bileşenleridir. Temel olarak, prebiyotikler probiyotiklerin besin kaynağıdır. Lif açısından zengin olan bu bileşenler, probiyotiklerin bağırsakta aktif hale gelmesine yardımcı olur ve sağlıklı bir bağırsak mikrobiyotasının sürdürülmesini sağlar. Prebiyotikler genellikle brokoli, karnıyarık otu, avakado, pırasa, muz gibi gıdalarda bulunur.
Probiyotik ve prebiyotiklerin bir arada kullanılması, yani “simbiyotik” uygulama, hayvanların bağırsak sağlığını daha etkili bir şekilde destekler. Probiyotikler yararlı bakterilerin sayısını artırırken, prebiyotikler bu bakterilerin bağırsakta daha iyi beslenmesini ve çoğalmasını sağlar.
Postbiyotikler, probiyotik mikroorganizmaların bağırsakta fermantasyonu sonucu ürettiği biyolojik aktif maddelerdir. Bu maddeler, hücresel metabolizma süreçlerinden sonra ortaya çıkan bileşenler olup, vücutta çeşitli faydalı etkilere sahip olabilirler. Postbiyotikler arasında kısa zincirli yağ asitleri (SCFA’lar), enzimler, peptitler, vitaminler ve antimikrobiyal bileşenler yer alır.
Postbiyotikler, probiyotiklerin doğrudan faydalarını artırır ve bağışıklık sistemini destekleme, inflamasyonu azaltma, bağırsak bariyerini güçlendirme ve genel bağırsak sağlığını iyileştirme gibi önemli işlevlere sahiptir. Yani, probiyotiklerin etkilerini gerçekleştirdikleri ve vücut üzerinde etkili olan son ürünlerdir.
Bu açıklamalar ışığında, probiyoterapiyi daha kapsamlı bir şekilde ele almak mümkündür. Probiyoterapi sadece bağırsak sağlığını desteklemekle kalmaz, aynı zamanda bağışıklık sistemi, sindirim ve genel sağlık üzerinde olumlu etkiler yaratır. Prebiyotiklerin dahil edilmesi ise bu süreci daha da optimize eder ve hayvanların sağlığını sürdürülebilir bir şekilde destekler.

Probiyoterapi Nedir?

Probiyoterapi, probiyotiklerin, yani bağırsaklardaki doğal mikrobiyotanın dengelenmesine yardımcı olan canlı mikroorganizmaların, terapötik kullanımına dayanan bir tedavi şeklidir. Probiyotikler genellikle “iyi” bakteriler olarak bilinir ve bağırsakta yer alan zararlı mikroplarla mücadele ederek dengeli bir mikrobiyom yaratmaya yardımcı  olurlar.

Bağırsaklarımızda milyarlarca farklı bakteri bulunur. Sağlıklı bir denge olduğunda bu bakteriler, sindirimi düzenlemek, besin maddelerinin emilimini optimize etmek ve bağışıklık sistemini desteklemek gibi birçok hayati işlevi yerine getirir. Ancak, stres, kötü beslenme alışkanlıkları, antibiyotik kullanımı ve hastalıklar bu dengenin bozulmasına neden olabilir. Bu noktada probiyoterapi devreye girer.

Probiyoterapinin Faydaları

Gastrointestinal Sağlık:

Hayvanlarda mide-bağırsak sorunları oldukça yaygındır. İshal, kabızlık, gaz ve şişkinlik gibi sorunlar, bağırsak florasının dengesizliği nedeniyle ortaya çıkabilir. Probiyotikler, bu sorunları hafifletmeye yardımcı olur. Özellikle stres, beslenme değişiklikleri veya hastalıklar nedeniyle mikrobiyotası bozulan hayvanlarda probiyoterapi etkili bir tedavi yöntemidir. Probiyotikler, zararlı bakterilerin büyümesini engelleyerek bağırsak hareketlerini düzenler ve sindirimi iyileştirir.

Antibiyotik Sonrası Florayı Toparlama:

Antibiyotikler, zararlı bakterileri öldürürken bağırsaktaki yararlı bakterileri de yok edebilir. Bu durum, hayvanlarda sindirim sorunlarına ve genel sağlıkta bozulmalara yol açabilir. Antibiyotik tedavisi sonrasında probiyoterapi uygulamak, bağırsak florasının eski dengesine kavuşmasını sağlar. Probiyotikler, bağırsakta yararlı bakteri popülasyonlarını yeniden oluşturarak bu süreci hızlandırır.

Bağışıklık Sisteminin Desteklenmesi:

Bağırsak sağlığı, hayvanların bağışıklık sistemi üzerinde doğrudan bir etkiye sahiptir. Sağlıklı bir bağırsak mikrobiyotası, hayvanların enfeksiyonlara karşı daha dirençli olmalarına yardımcı olur. Probiyotikler, bağırsak bariyerini güçlendirir ve patojenlerin kana karışmasını engeller. Bu sayede, hayvanlar daha güçlü bir bağışıklık sistemine sahip olur ve hastalıklara karşı daha iyi korunur.

Stres ve Anksiyete Üzerindeki Etkiler:

Hayvanlar da tıpkı insanlar gibi stres altında sindirim sorunları yaşayabilir. Yeni bir eve taşınmak, veteriner ziyaretleri veya beslenme değişiklikleri gibi durumlar hayvanlarda anksiyeteye neden olabilir ve bu da bağırsak florasını olumsuz etkileyebilir. Probiyoterapi, bağırsak sağlığını koruyarak hayvanların bu tür stresli durumlara karşı daha dayanıklı olmasına yardımcı olabilir. Ayrıca bazı araştırmalar, probiyotiklerin hayvanların ruh hali ve davranışları üzerinde olumlu etkiler yaratabileceğini göstermektedir.

Probiyoterapi Uygulama Yöntemleri

Probiyoterapi, genellikle takviye formunda oral ve fekal  yolla uygulanır. Probiyotik takviyeler kapsül, toz, sıvı formunda olabilir veya probiyotik içeren gıdalarla (örneğin yoğurt, kefir) doğal olarak alınabilir. Bununla birlikte, probiyoterapiye başlamadan önce hangi probiyotiklerin kullanılacağı konusunda dikkatli seçimler yapılmalı ve profesyonel sağlık veya veteriner tavsiyesi alınmalıdır. Her probiyotik suşunun farklı faydaları olduğundan, spesifik duruma uygun olanların seçilmesi önemlidir.

Sonuç

Probiyoterapi, bağırsak sağlığını destekleyerek sindirim sistemini düzenleyen, bağışıklık fonksiyonlarını güçlendiren ve çeşitli sağlık sorunlarının önlenmesine yardımcı olan etkili bir tedavi yöntemidir. Hem insanlar hem de hayvanlar için çok sayıda potansiyel fayda sunan bu tedavi, modern tıpta ve veteriner hekimlikte giderek daha fazla kullanılmaktadır.

Probiyotiklerin doğru kullanımı, özellikle gastrointestinal sorunlar ve antibiyotik kullanımının yan etkilerinden korunmada çok önemli bir rol oynar. Ancak, probiyoterapiye başlamadan önce her zaman bir sağlık veya veteriner uzmanından danışmanlık alınması gerektiği unutulmamalıdır.

The post Probiyoterapi: Bağırsak Sağlığı ve Bağışıklık Üzerine Faydaları appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.

Trakea, havayı burun ve boğazdan akciğerlere giden küçük hava yollarına (bronşlara) taşıyan büyük bir tüptür.

Trakea, nefes alma ve diğer hareketler sırasında hava yolunu açık tutan C şeklindeki kıkırdak halkalarıyla desteklenen esnek bir tüptür. Trakeal çöküş, kıkırdak halkalarının zayıflaması, düzleşmesi ve hava yolunun daralması sonucu ortaya çıkar.
Altta yatan nedenler: Konjenital, solunum yollarını ilgilendiren kronik hastalıklardır.

Çökme trakeanın uzunluğu boyunca bir veya daha fazla bölümde meydana gelebilir. Ağır vakalarda kollaps bronşlara (akciğerlere giden alt solunum yolu) kadar uzanabilir. Stres, heyecan, fiziksel aktivite, ısı ve nem, solunan tahriş edici maddeler (duman gibi) veya boyuna uygulanan baskı öksürüğü şiddetlendirebilir. Devam eden öksürük nedeniyle kronik hava yolu iltihabı meydana gelebilir ve etkilenen köpekleri akciğer enfeksiyonlarına yatkın hale getirebilir.

Klinik Belirtiler

Trakeal çöküşün en yaygın belirtisi inatçı, sert ve kuru bir öksürüktür; bazen “kaz sesi çıkaran” öksürük olarak da tanımlanır.  

Belirtiler nefes alırken hırıltılı bir sese veya ciddi vakalarda nefes almada zorluk, diş etleri veya dilin maviye dönmesi veya bayılma şeklinde ilerleyebilir. Bu daha ciddi belirtiler solunumla ilgili bir acil duruma işaret edebilir.

Obezite, kalp hastalığı ve diğer solunum yolu hastalıkları gibi eş zamanlı tıbbi durumlarda bu daha ciddi belirtilere katkıda bulunabilir. 

Teşhis

Tanısal görüntüleme, tanı sürecinin önemli bir parçasıdır, çünkü akciğerlerin ve trakeanın mümkün olduğunca eksiksiz bir şekilde incelenmesi gerekecektir. Göğüs röntgeni değerli bir araç olmaktadır ve çökmüş bir trakeayı ortaya çıkarmanın yanı sıra çöküşün yerini bulmamıza yardımcı olmaktadır.

Tedavi

Çöken trakea tıbbi, cerrahi veya her ikisinin birleşimiyle tedavi edilebilir.

The post Tracheal Kollaps appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.

İdrar yolu tıkanıklığı evcil hayvanınızın mesanesini boşaltamadığı anlamına gelir.

Normal bir kedi anatomisinde, idrar iki böbrekte üretilir ve ilgili tüplerden (üreterler) mesaneye doğru ilerler. Bir evcil hayvan idrara çıkmaya hazır olduğunda, idrar mesaneden tek bir tüpe (üretra) doğru, erkeklerde penis ve dişilerde vulva yoluyla dışarıya doğru hareket eder.

İdrar tıkanıklığı en sık erkek kedilerde görülür çünkü erkek üretra dişiye göre daha incedir ve tıkanmaya daha yatkındır. Bu tıkanma, kalbi etkileyebilen ve böbrek yetmezliğine ve mesane yırtılmasına neden olabilecek tehlikeli elektrolit anormallikleri gibi yaşamı tehdit eden sonuçlara yol açabilir.

Kedilerde İdrar Yolu Tıkanıklığının Belirtileri

Yaygın klinik belirtiler şunları içerir:

• Kanlı idrar
• Daha az miktarlarda daha sık idrara çıkmak
• İdrar yaparken ıkınma
• Kum kabının dışına idrar yapma
• Genital bölgeyi yalamak
• Acı ya da sıkıntı içindeymiş gibi ses çıkarma (yüksek sesle ve sık sık miyavlama)
• Uyuşukluk/artan saklanma
• İştah azalması
• Kusma/ishal

Kedilerde İdrar Yolu Tıkanmasının Nedenleri

• Vücut tarafından oluşturulan kristaller üretraya yerleşerek idrarın dışarı çıkmasını engellerler.
• Mesane taşları: Bunlar mesaneden hareket edebilir ve üretraya yerleşerek üretral tıkanmaya neden olabilir.
• Darlık (üretranın daralması)
• Bazı vakalarda kesin bir nedene bağlı olmayabilir. İnflamasyonun neden olduğu düşünülebilir.

– Her cins kedi üretral obstrüksiyon açısından risk altındadır, ancak erkeklerin üretraları çok daha dar olduğundan dişilere göre daha duyarlıdırlar. Yeterince su içmeyen kediler de daha yüksek risk altında olabilir.

Kedilerde İdrar Yolu Tıkanıklığının Tedavisi

Tedavi, tıkanıklığın giderilmesini ve potansiyel olarak ölümcül elektrolit ve idrar toksinleri birikiminin tedavi edilmesini içerir.

Çoğu durumda, tıbbi yönetim bakım standardı olarak kabul edilir. Ancak kedinizde mesane taşı varsa veya daha önce üretral tıkanıklık öyküsü varsa veteriner hekiminiz ameliyat önerebilir. Mesane taşlarını çıkarmak için sistotomi yapılır. Perineal üretrostomi, erkek kedilerde dişilere benzer şekilde daha geniş bir üretral açıklık oluşturmak ve gelecekteki üretral tıkanıklıkları önlemek için özel bir rekonstrüktif cerrahi prosedürdür.

The post Kedilerde İdrar Yolu Tıkanıklığı Nedir? appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.

Miyastenia Gravis Nedir?

Miyastenia gravis doğmasal (konjenital) ya da edinsel (yaşamın ilerleyen dönemlerinde) gelişir. Edinilmiş miyastenia gravisli kedilerin çoğunda semptomlar yaşamın ilerleyen dönemlerinde gelişirken, konjenital miyastenia gravisli yavru kedilerde semptomlar doğumdan hemen sonra görülür.

Myastenia gravis kedilerde çok nadir görülen bir durumdur ancak yaşamı tehdit etme potansiyeline sahiptir. Zayıflık, megaözefagus, yetersizlik ve ses değişikliği belirtileri gösteren kediler, altta yatan nedeni belirlemek için derhal veteriner bakımına ihtiyaç duyar. Kusan kedilerde, gıda maddesinin akciğerlere kaçtığı ve prognozu kötü olan aspirasyon pnömonisi gelişme riski vardır.

Myastenia gravis, sinir sinyallerine yanıt veren kas reseptörlerindeki anormallikler nedeniyle sinirlerden kaslara giden sinyallerin bozulduğu bir durumdur. Kas reseptörlerinin fonksiyon bozukluğu normal kas kasılmasını engeller.

Edinilmiş MG çoğunlukla bağışıklık sisteminin kaslardaki sinyal reseptörlerine zarar verdiği bir oto-bağışıklık hastalığıdır. Bu durumu geliştirmenin nedenleri bilinmemektedir. Bazı durumlarda bağışıklık sistemi bazı ilaçlara karşı anormal bir reaksiyon üretir. Timoma adı verilen timusu (bağışıklık sisteminin bir organı) etkileyen tümörler de edinilmiş MG’ye yol açabilir.

Belirtileri

• Regürjitasyon: Yemek borusunun yiyecekleri mideye itmek için kas kasılmasını gerektirmesi nedeniyle regürjitasyon MG’nin sık görülen bir belirtisidir. MG’de kaslar kasılamaz ve yemek borusundaki yiyecekler ağza doğru hareket eder. Regürjitasyon, karında efor sarf edilmemesi veya öğürme olmaması nedeniyle kusmadan ayrılır; kediler hiçbir belirgin sıkıntı veya çaba göstermeden yiyecekleri yere bırakırlar.
• Megaözefagus
• Aşırı Salya Akıntısı (Ptyalizm)
• Yutma Zorluğu (Disfaji)
• Miyav Değişiklikleri (Ses Kısıklığı, Ses Perdesinde Değişiklikler veya Vokal Yeteneğin Kaybı)
• Zayıflık
• Egzersiz İntoleransı
• Gözleri açık uyumak

Test ve Teşhis

• Kan tahlili
• Tanısal görüntüleme
• Beyinden kaslara giden sinyali güçlendiren bir ilaç olan edrofonyum klorürün uygulanması
• Elektromiyografi
• Asetilkolin reseptör antikoru ölçümü

Tedavi

• Beyinden kaslara giden sinyalin gücünü artıran ilaçlar
• Sinyal reseptörlerinin tahribatını azaltmak için immünosüpresif ilaçlar
• Megaözofagusu olan kedilerde yumuşak, yüksek kalorili yemlerin beslenmesi ve mama ve su kaplarının yükseltilmesi de dahil olmak üzere beslenme yönetimi

The post Kedilerde Miyastenia Gravis appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.

Kan Basıncı Nedir?

Kan basıncı, kalbin kasılıp kanını boşaltması ve kalbin rahatlayıp kanla dolması sırasında atardamar duvarlarına yaptığı basıncı ifade eder.

Kalp kasıldığında buna sistol adı verilir ve sistolik basınç, atardamar duvarlarına uygulanan maksimum basınçtır. Kalbin gevşemesine diyastol adı verilir ve diyastolik basınç, atardamar duvarlarına uygulanan minimum basınçtır.

Tansiyon Nasıl Ölçülür?

Veteriner hekiminiz bir Doppler ölçüm yöntemi kullanıyorsa, kedinizin bileğinin (metakarpal) veya ayak bileğinin (metatarsal) alt tarafındaki  deriye küçük bir sonda bantlayacaktır. 

Daha sonra bu alanın üzerine uygun boyutta bir manşet yerleştirilecek, şişirilecek ve ardından yavaşça indirilecektir. 

Manşon indirildiğinde veterineriniz kanın nabız atışını dinleyecek ve bu noktada sistolik kan basıncı kaydedilecektir.

Hipertansiyon Nedir?

Sistemik hipertansiyon, tüm vücutta yüksek tansiyonu tanımlar. Bu, sistolik basınçta 140 mmHg veya daha fazla, diyastolik basınçta 90 mmHg veya daha fazla veya her ikisinde sürekli bir artış anlamına gelir.

Hipertansiyon yaşlı kedilerde daha yaygındır ve kronik böbrek hastalığı gibi altta yatan bir hastalığın gelişimi veya fonksiyonel (ancak iyi huylu) bir tiroid tümöründen kaynaklanan aşırı tiroid hormonu seviyeleri ile tutarlıdır. Genç kedilerde enfeksiyon (leptospirosis gibi) nedeniyle böbrek hastalığı veya gelişimsel böbrek anormalliği varsa hipertansiyon gelişebilir.

Hipertansiyon Belirtileri Nelerdir?

• Ani körlük, göz küresi içinde kanama ve göz bebeklerinin sürekli genişlemesi
• Retinanın ayrılması, körlüğe neden olması
• Depresyon, baş eğme, nöbetler, oryantasyon bozukluğu, titrek veya koordinasyonsuz hareketler (ataksi olarak adlandırılır), daire çizme, güçsüzlük veya kısmi felç veya gözlerin kısa, hızlı, ileri geri hareketleri (nistagmus olarak adlandırılır) gibi sinir sistemi belirtileri
• Kronik böbrek hastalığının ilerlemesi ile birlikte içme ve idrara çıkma artışı
• İdrarda kan 
• Burun ve burun kanallarında kanama 
• Kalp üfürümleri veya anormal kalp ritimleri

Hipertansiyon Tedavisi

Hipertansiyonlu kedilerin tedavisi, varsa altta yatan nedene bağlıdır. Kedide akut böbrek yetmezliği veya gözde kanama gibi hipertansiyona bağlı ciddi bir komplikasyon gelişirse hastaneye yatırılması gerekebilir. Genel olarak, altta yatan herhangi bir durum uygun şekilde tedavi edildikten sonra ilaç ve beslenme, kan basıncını normalleştirmek için önemlidir.

Kedilerde hipertansiyonu yönetmek için yaygın olarak kullanılan ilaçlar arasında anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörleri, anjiyotensin II reseptör antagonistleri, beta blokerler ve kalsiyum kanal blokerleri bulunur. İlk tedaviye verilen cevaba bağlı olarak ek ilaçlar gerekebilir. 

The post Kedilerde Hipertansiyon appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.

Anestezi sırasında karşılaşabileceğimiz birçok komplikasyon çeşidi vardır. Gelin birlikte en sık karşılaşılan 3 komplikasyonu ele alalım.

Hipotermi

Hipotermi nedir?

Hipotermi, canlının vücut sıcaklığının olması gereken alt sınırın altına düşmesidir. Ortalama kedi ve köpeklerin vücut sıcaklığı 38.5-39.2 seviyesindedir. Bu sıcaklıkların altına düşmesi durumunda hayati tehlike başlar.

Anestezi esnasında hipoterminin belirtileri nelerdir?

Uygulanan anestezi sırasında anestezinin uzunluğuna bağlı vücut sıcaklığı düşmeye başlar. Bu durumda da hipotermi olgusu oluşmaya başlar. Anestezi sırasında metabolizma yavaşladığı için vücut sıcaklığı hızla düşer. Hipotermi durumu ne kadar uzun sürerse bradikardi (düşük kalp atışı) gerçekleşir. Bradikardi de hipotansiyon (doku dolaşımında azalma) ve iskemi (dokulara ve hayati organlara yetersiz kan temini) ile sonuçlanır. Hastanın vücut sıcaklığı düştükçe kalpte aritmiler gerçekleşebilir. Hipotermi şiddeti arttıkça anestezi etkisinden çıkma ve doku iyileşmeleri yavaşlar.

Hipotermiyi önlemek için ne yapılabilir?

Hipoterminin azalması için canlının vücudunu örtmek, sıcak solüsyonlarla ısıtmak ve gerekli durumlarda anestezinin şiddetinin düşürülmesi hipoterminin şiddetini düşürecektir.

Hipoventilasyon

Hipoventilasyon nedir?

Hipoventilasyon, çok sığ veya yavaş nefes alma durumudur. CO2’nin vücuttan yetersiz atılması ve dokulara oksijen sunumunun azalmasıdır. Bu, yetersiz (spontan) ventilasyonun bir sonucu olarak anestezi altındaki hastalarda sık görülen bir endişedir.

Hipoventilasyon neden olur?

Hipoventilasyon genellikle ilaca bağlıdır. Opioidler, propofol, alfaxalone ve inhalanlar doza bağımlı solunum depresyonuna neden olabilir. Üst solunum yolu obstrüksiyonu (brakisefalik sendrom (BAS), nörolojik hastalık (kemoreseptörlerin karbondioksite (CO2) duyarlılığı) ve bozulmuş solunum kas eforu (kaburga kırıkları, obezite, bandaj) hipoventilasyonun diğer nedenleridir. Hipoventilasyonu düzeltmek için neden tespit edildiğinde başlar. Anestezi kapatılıp yüzde yüz oksijen verilir.

Aritmiler

Aritmiler veya ritm bozuklukları kalp atımlarının düzensiz hale gelmesidir. Bradikardi (azalmış kalp hızı) ve taşikardi (artmış kalp hızı) olarak ikiye ayrılır.

Peki bradikardi ve taşikardiye ne sebep olur? Nasıl tedavi edilir?

Bradikardi (azalmış kalp hızı) çok yaygın bir anestezi komplikasyonudur. Anestezi esnasında bradikardi büyük köpeklerde <50 vuru/dakika, küçük köpeklerde <70 vuru/dakika; kedilerde <100 vuru/dk olmalıdır.
Bradikardiye hipoksi (doku seviyesindeki azalmış oksijen), yanlış entübasyon, yanlış anestezi derinliği, hiperkalemi (artmış potasyum), hipotermi ve hipotansiyon neden olur. Bradikardiyi tedavi etmek için antikolinerjik ilaçlar, anestezi derinliğini sonlandırma, vücudu ısıtma ve oksijenizasyon gibi müdahalelerde bulundurulur.

Taşikardi (artmış kalp hızı) ise anestezi esnasında, kedilerde kalp hızı >180 vuru/dk; büyük ve küçük köpekler için sırasıyla kalp hızı >150-190 vuru/dk olmalıdır. Taşikardiye operasyon sırasındaki ağrı, antikolinerjik uygulamalar, kalp hastalıkları ve hipertansiyon neden olabilir. Taşikardiyi ise anestezi derinliğini arttırarak, ağrıyı azaltarak ve lidokain uygulamasıyla azaltabiliriz.

The post Kedi ve Köpeklerde Sık Görülen Anestezik Komplikasyonlar appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.

Kedi nezlesi, kedilerde bir grup semptomu ifade eden genel bir terimdir. İnsanlardaki soğuk algınlığına benzer ve genellikle kedileri etkileyen bir virüsten kaynaklanır.

Belirtileri Nelerdir?

Nezle olan kedilerin öksürme, hapşırma, gözlerde veya burunda akıntı, uyuşukluk ve bazen ateş gibi semptomları olabilir.
Birçok kedi için bu semptomlar yaklaşık 7-10 gün içinde kendi kendine geçer.
Bazı kediler ikincil bir bakteriyel enfeksiyon veya pnömoni gibi komplikasyonlar yaşayabilir. Bu gözlerde veya burunda sarı-yeşil akıntıya neden olabilir.
Bu da kedinizin koklayamayacağı veya tadamayacağı kadar şiddetli tıkanıklığa neden olabilir. Bu durumdaki kediler yemek yemeyi reddedebilir.

Nedenleri Nelerdir?

Kedilerde soğuk algınlığının en yaygın nedeni viral enfeksiyonlardır. Yaklaşık %90’ını kedi herpes virüsü ve calicivirüsün neden olduğu tahmin edilmektedir.

Teşhisi Nasıl Yapılır?

Kediniz viral bir enfeksiyon belirtileri gösteriyorsa, kedinizin veterineri kapsamlı bir muayene yapacaktır.
Hekiminize semptomların başlangıcı ve doğası da dahil olmak üzere kediniz hakkında kapsamlı bir tıbbı geçmiş vermeniz önemlidir.
Muayene bulgularına dayanarak nezlenin olası komplikasyonlarını kontrol etmek için rutin teşhis testleri önerilir. Hemogram, biyokimya, pnömoni ve astım gibi diğer durumları kontrol etmek için röntgen uygulaması yapılabilir.
Semptomlara hangi virüs veya bakterilerin neden olduğunu anlamak için bir üst solunum yolu PCR paneli önerilir.
Bu test sürüntülerle göz ve burun salgılarının toplanması ve solunum yolu hastalığına neden olan patojenlerin analizi yapılır.

Tedavi Yöntemi Nelerdir?

Şiddetli vakalar veya ikincil bir bakteriyel enfeksiyonun mevcut olduğu vakalar da, genellikle antibiyotik kullanımı gerekebilir. Kediniz eğer nefes almakta güçlük çekiyorsa, yemek yemeyi reddediyorsa, sağlık durumu stabil olana kadar hastanede kalması gerekir.

Hafif vakalarda ise herhangi bir tıbbı tedavi gerektirmez. Sadece evde yapacağınız ufak değişikler vardır. Bunlar;

• Sıcak bir duş alırken kedinizi banyoda bulundurabilirsiniz. Nem burun tıkanıklığını gidermeye yardımcı olur.
• Evinizdeki hava kuruysa havayı nemlendirebilirsiniz.
• Kedinizin stresini azaltabilirsiniz. Mama ve suyunu ulaşabileceği bir yere bırakmak ve daha sessiz bir oda gibi…

Not: İnsanlardaki soğuk algınlığı ve grip kedinize bulaşmayacağı gibi, kedilerdeki nezle de insanlara bulaşmaz.

The post Kedi Nezlesi appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.

The post FATİH KARAPINAR appeared first on Boğaziçi Veteriner Polikliniği.